اپلای من در سن 54 سالگی
اپلای با 54 سال سن
تجربه نشان داده است که اپلای کنندگان اهداف و انگیزه های متفاوتی دارند و این انگیزه ها به عوامل متعددی بستگی دارد که در پیشینه آنها ریشه دارد. به عنوان مثال، وقتی فردی با سن 54 سال قصد اپلای دوره دکتری یا حتی کارشناسی ارشد Master’s degree دارد، هدف ایشان در عین ارزشمند بودن، بسیار متفاوت است اپلای با محدوده سنی 24 سال است. تفاوت ها در نوع انتظارات است. یعنی انتظاری که ادمیشن کامیتی Admission Committee دانشگاه های خارجی از فرد با محدوده سنی بالای 50 سال دارند، با انتظاراتی که از اپلای کننده با سن 25 سال فرق دارد. روشن است که وقتی پرونده اپلای من با 48 سال سن بررسی میشود، تک تک اعضای کمیته داوران دانشگاه، منتظر برخورد با یک رزومه تقویت شده اند. طوری که لااقل دو مقاله آپدیت قوی با زمینه موضوعی خوب در آن دیده شود. رزومه من باید غنی از تجارب باشد. تجربه های آکادمیک البته باید به نوعی باشد که بعد از شروع تحصیل من در خارج از کشور Study Abroad چند منفعت تجربی برای دانشگاه داشته باشم. حال این انتظارات بسته به نیاز های دانشگاه خارجی هم شکل و جهت میگیرد. برای نمونه ممکن است پوزیشنی وجود داشته باشد که نیاز به تجاری سازی یافته های تخصصی دانشگاه در آن متمایز باشد، در این صورت اگر من برای دکتری رشته برق اپلای میکنم و 10 سال پیش از رشته مهندسی برق فارغ التحصیل شده ام و مدت 7 سال است که در یک شرکت کارآفرینی مرتبط با توربین های آبی یا باطری های خورشیدی کار میکنم و موفقیت های زیادی در فروش، طراحی، ایده سازی، مهندسی معکوس و کارآفرینی های مرتبط با آن داشته ام، در این صورت باید گفت که کیس اپلای من نسبت به فردی که همین فردا مدرک فوق لیسانس اش آماده میشود و 2 مقاله ISI هم در زمینه باتری های خورشیدی دارد دارای مزیت هایی است. پس … !
چالش های من
جواب این سوال بسیار حائز اهمیت است. به این معنا که با وجود ترکیب تجربی خوب و گپ تحصیلی ام، باز هم حتی با وجود نیاز های خاص دانشگاه، شروع اپلای من بسیار چالشی است. اما باید در نظر داشت که من هم حق اپلای دارم. حق تمایل به ادامه تحصیل به هر دلیلی که خودم دارم، برایم محفوظ است. اما باید آگاه باشم که رقابت پذیری را تقویت کنم و رزومه را در ابعادی که دانشگاه ها در حیطه فعالیت من نیاز دارند متمایز کنم. این موضوع را باید مطالعه کنم، دانشگاه ها را بشناسم، از اخبار دانشگاه مطلع باشم، پست های لینکدین اعضای آکادمیک و مدیران رده های مختلف دانشگاه را بخوانم و طوری که خود بهتر میدانم آماده اپلای شود. این تصمیم را به هیچ وجه نمیتوان در یک ماه گرفت، من باید از یکسال قبل بررسی ها را شروع کنم، رزومه را تقویت کنم، پست های لینکدین را بخوانم و پست هایی متوازن با آن در لینکدین خودم درج کنم و آموخته هایم را هم تقویت کنم.
سراغ مقاله ISI، کتاب یا پژوهش بروم یا نه؟
اگر بعد از 10 سال از فارغ تحصیلی ام یک مقاله ISI چاپ کنم، یک جای کار میلنگد. معمولا چاپ مقاله در کنفرانس های خارجی بهترین انتخاب است. مقاله کنفرانس بین المللی تقریبا همیشه یک انتخاب ایده آل است. به ویژه وقتی تمرکز روی یافته های تجربی افراد در شرکت ها و سازمان هاست، چاپ مقاله کنفرانس به طوری که حاکی از دستاوردهای فرد باشد، یک انتخاب خوب تلقی میشود. همچنین برای دانش آموخته گانی که اخیرا از فضای دانشگاه جدا شده اند نیز شرکت در کنفرانس های خارجی میتواند اتصال خوبی به پژوهش باشد. به طوری منطقی میتوان گفت که افراد پس از انتشار 3 الی 4 مقاله کنفرانس در کنفرانس های بین المللی معتبر خارجی میتوانند سراغ چاپ مقاله ISI بروند. بهتر است مقاله کنفرانسی آخر شما، غنی از ایده ها و تئوری های علمی پژوهشی باشد و سپس مقاله کنفرانس تان بسط مقالات کنفرانس های قبلی باشد.
چه بلد باشم؟
وقتی من قصد اپلای دارم، تک تک دانسته هایم ممکن است به امتیاز تبدیل شود. پس آموخته های من در حیط فناوری به عنوان نمونه نرم افزارهای تحلیل آماری برای مثال Excel یا SQL میتوانند به شکل خاصی مفید باشند. اما تنها نباید به فهرست این آموخته ها در رزومه بسنده کرد، مستندات لازم است. به این معنی که هر یک از آموخته های ما باید به شکل روشنی در اشکال مختلف روشن سازی شده باشد. یعنی اگر ما برای مقاله Excel میدانیم باید به کاربردهایی که از آن آموخته ایم را روی لینکدین، روی وب سایت شخصی، یا روی هر پلتفرم دیگری منتشر کنیم. باید بدانیم که این نرم افزار، کی، به چه شکل، به چه منظور مورد استفاده قرار گرفته و نتایج عددی مفید بودن آن چگونه بود است. یعنی طراحی داشبورد با اکسل یا Power Bi تا 30 درصد به بهره وری رویه های بصری تصمیم گیران استراتژیک سازمان کمک کرده و تا 25 درصد سرعت تصمیم گیری ها را ارتقا داده و تا 10 درصد موفقیت بلند مدت سازمان را در حیطه فروش افزایش داده است. به همین شکل باید این رویه عددی در تقویت رزومه اپلای هم نمایان باشد. گرچه دانش IT و نرم افزار همه چیز نیست. ممکن است توانمندی های مذاکره فروش یا متقاعد سازی که من دارم و نمونه هایی از آموزش های آن را به شکل پادکست به زبان انگلیسی منتشر کرده ام هم مفید باشد. پس عدد ها، عکس ها، یادداشت ها و پُست ها میتوانند به شکل موثری در طول زمان مفید باشند.
شبکه دوستان متخصص من
گزینه دیگری که ممکن است مزیتی ساز باشد، این است که در طول زمان از دوستان متخصص ام بخواهم روی شبکه لیندکین یا هر پلتفرم دیگری که فعال هستم، برایم یادداشت، کامنت و توصیه نامه درج کنند و مرا Endorse کنند. افراد متخصص باید از دانسته های من بگویند، باید اشاره کنند که تجارب و فعالیت های من به چه شکلی، کجا و تا چه حد به پیشبرد چه مواردی کمک کرده و آن ها چقدر از این بابت رضایت دارند و تا چه اندازه منتفع شده اند و افراد دیگر تا چه اندازه احتمال دارد که چنین مساعدتی را از جانب من تجربه کنند. حس مسئولیت پذیری، تعهد، پشتکار، جوان گرایی و ایده پروری در من تا چه میزان است و چقدر در یادگیری موارد پیچیده نو موفق خواهم بود. این سبک توصیه نامه ها و ریکامندیشن لتر Recommendation Letter که روی شبکه های اجتماعی منتشر میشود معجزه میکند.
چه بگردم؟
شما انتظار ندارید که من با 54 سال سن مثل اپلای کنندگان عادی بروم سراغ وب سایت دانشگاه های و اپلای کنم!؟ به شکل خاص، افرادی در آکادمیا به تخصص احتمالا نیاز دارند اما نه همه. پس بهتر است، در گام اول سراغ لینکدین بروم، میتوانم در سرچ باکس سمت چپ بالای لینکدین اساتیدی با کیورد متناسب به فعالیت شخصی ام را سرچ کنم. شبکه ای از آنها را فالو کنم و پست های روزانه یا ماهانه شان را بخوانم و آگاه شوم. سپس هدفدار درخواست کاکنت بدهم. در همه موارد وقتی با افراد ارتباط میگیریم بهتر است به نقطه اشتراکمان با ایشان اشاره ای واضح داشته باشیم.
تخمین شانس اپلای
شانس اپلای من با 54 سال سن، متفاوت از اپلای کنندگانی با رنج سنی 29 الی 33 سال است. اما باید در نظر داشت که دانشگاه های اروپایی حتی دانشگاه های در کانادا و استرالیا و به ویژه نیوزلند هم ممکن است شانس خوبی به من بدهند. چرا و چگونه؟ اگر من تمکن مالی خوبی داشته باشم، با وجود سن 54 سالم، میتوان به صورت سلف فاند اپلای کنم. بسیاری از دانشگاه ها به خاطر پوشش هزینه هایشان، دانشجوی سلف فاند میپذیرند. این سبک پذیرش تحصیلی حتی با حمایت دولت ها و سفارت خانه های کشورها هم روبرو است. کشورهایی نظیر پرتغال پوزیش های سلف فاند مقرون به صرفه ای دارند و حتی زندگی در آن ها هم هزینه های معقولی دارد و همچنین میتوان به دریافت اقامت دائم در این کشورهای هم امیدوار بود. همچنین کشوری مانند نیوزلند نیز با توجه به اینکه شهریه دانشجوی بین المللی با شهریه دانشجوی بومی متفاوت نیست، مقصد خیلی خوبی برای مهاجرت تحصیلی تلقی میشود.
چه آماده کنم؟
با وجودیکه میتوان گفت شانس اپلای در دهه پنجم زندگی نیاز به بررسی های دقیق دارد، اغلب بصورت سلف فاند امکانپذیر است و نیاز به رزومه ای قوی دارد، اما Self Funded بودن پذیرش تحصیلی برای مقاطع ارشد یا دکتری، نیاز به امکانسنجی های بسیاری دارد، این امکانسنجی ها هم از جهت دانشگاه خارجی و از دید سفارت خانه ها مهم است. در این مسیر، آنچه که آماده سازی اش از الزامات است، رزومه تقویت شده (با هر بار تغییر برای هر پوزیشن و هر مکاتبه)، حداقل سه توصیه نامه ریکامندیشن لتر Recommendation Letter (دو مورد از افراد آکادمیک و یک مورد از مدیران و شغلی)، حداقل 3 ریسرچ پروپوزال Research Proposal (برای اقدام به هنگام برای پوزیشن هایی با محتوای متفاوت؛ گرچه هر دانشگاه یک ریسرچ پروپوزال از شما میخواهد اما داشتن ریسرچ پروپوزال هایی در زمینه های متعدد میتواند آمادگی شما برای اپلای به هنگام پوزیشن های دیگر را افزایش دهد)، انگیزه نامه (نوشتن انگیزه نامه اپلای یا Statement of Purpose SoP، در مواردی که افراد در شرایط خاص اپلای میکنند، اهمیتی دو چندان دارد)، متن ایمیل یا کاور لتر اپلای (که در هر بار مکاتبه باید بر اساس نوع پوزیشن و الزامات آن تغییر کند).